Als beeldenmaker verontrust het mij dat...

We in een tijd zitten waarin kwantiteit belangrijker is geworden dan kwaliteit. Waar we amper het verschil nog zien tussen wat echt is en wat fake. Waarin we continu overladen worden met virtuele prikkels, ideaalbeelden en perfectie.

In die tijd wil ik graag teruggaan naar échte verhalen.

Geen perfecte beelden. Niet omdat het "zo mooier is".

Wel waar je voelt dat een beeld meer zegt dan duizend woorden. Dat je ervaart dat een beeld méér is dan enkel "een foto". Meer dan enkel een 'commando' van AI dat elke emotionele ervaring van ons overneemt.

Ik wil terug naar de tijd waar waarde terug belangrijk wordt. Waar nep plaats maakt voor gevoel. Wat iets voor jou betekent, wat iets in je oproept, wat het met je doet. 

Niet wat een ander zou willen zien of hoe je jezelf liever zou zien. Je bent al geweldig, helemaal jij zoals je bent, echt waar.

Deze oppervlakkige beelden wordt helaas gangbaar in deze digitale wereld. Waar je door een simpele klik jezelf in jouw "perfecte" avatar kunt veranderen waarbij al je imperfecties weg geswiped worden.

En ik besef dat dit niet evident is. Dat dit het nieuwe 'normaal' wordt. 

Ik zie het helaas elke dag opnieuw.

Dat beelden vluchtiger worden en minder impact maken. De 3-secondenregel noemen ze het. Filmpjes en foto's worden weggescrold op automatische piloot. Ze zijn niet interessant genoeg, ze prikkelen te weinig. We zijn continu op zoek naar dopamineshots en bij gebrek aan verzadiging consumeren we meer en sneller.

En dat ik wil ik anders doen. Want echtheid zit niet in een afgelikte foto. 

Daarom:

Voor wie wil beleven.

Voor wie wil bewaren.

Voor wie begrijpt dat foto's niet zomaar foto’s zijn.

Die mag mij altijd een berichtje sturen 🤍

Contacteer mij hier